Chór w zborze baptystów w Białymstoku ma ponad 80 lat.  Śpiewał w różnych kościołach w kraju za granicą. Jednak po raz pierwszy w swojej długoletniej historii miał możliwość wystąpić w konkursie. 

Na początku 2009 roku dostaliśmy zaproszenie, by wziąć udział w Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Cerkiewnej, który odbywa się w naszym mieście. Festiwal ma prawie 30- letnią historię i nigdy nie brali w nim udziału protestanci z Polski. Ministerstwo kultury i sztuki nadało temu wydarzeniu taką samą klasę jak ma np. Konkurs Chopinowski. Odbywa się on pod patronatem prezydenta naszego kraju. 

Była to więc propozycja bardzo poważna. Wspólnie z dyrygentką podjęliśmy decyzję, by jednak tam wystąpić. Naszą kategorią były: chóry amatorskie parafialne. Został wybrany repertuar pięciu pieśni. Zaczął się żmudny czas przygotowań, mnóstwa prób i szlifowania repertuaru. Potraktowaliśmy możliwość śpiewu na tym festiwalu, jako okazję do głoszenia ewangelii ludziom w naszym mieście.

 

 

Muszę w tym miejscu wspomnieć o pewnym fakcie, który miał miejsce. Otóż wszystkie chóry występujące na tym festiwalu, wykonywały pieśni w języku starocerkiewnym, niezrozumiałym dla większości słuchaczy. Nam pozwolono zaśpiewać w języku polskim, co było niewątpliwie złamaniem zasady tego festiwalu.  Dzięki temu słuchacze zrozumieli teksty śpiewanych przez nas pieśni (jedną pieśń „Groźnie się burzy” zaśpiewaliśmy po rosyjsku). Nasza dyrygentka nazwała to cudem, gdyż nikt wcześniej nie śpiewał po polsku.  Pan Bóg stworzył nam taką możliwość głoszenia ewangelii przez śpiew. 

W ramach tego festiwalu zostaliśmy poproszeni również o 20 minutowy koncert pieśni protestanckiej. Odbył się on w Białowieży w parafii kościoła katolickiego. Tam również tylko nasz chór śpiewał po polsku.  Bóg otwiera wiele drzwi do głoszenia ewangelii i powinniśmy z tego korzystać. 

Na festiwalu w kategorii chóry parafialne amatorskie zajęliśmy trzecie miejsce. Dało to nam jeszcze jedną możliwość śpiewu w filharmonii. Występ w koncercie galowym oglądany był przez władze miasta i województwa, jak też inne ważne osoby. Telewizja i radio nagrywały na bieżąco cały przebieg festiwalu. W telewizji regionalnej ukazały się liczne relacje z festiwalu. My jednak śpiewaliśmy przede wszystkim dla najważniejszej osoby w naszym życiu, dla naszego Zbawiciela Pana Jezusa Chrystusa. Nie występowaliśmy dla pochwał czy nagród. Jednak wyróżnienie to daje na pewno wielką satysfakcję i motywuje do jeszcze bardziej wytrwałej służby. 

Dziękujemy przede wszystkim Bogu za takie możliwości, które nam dał i za nowe wyzwania, które przed nami stawia. Chcę też w tym miejscu podziękować naszej dyrygentce s. Ligii Hnidec za jej wytrwałą pracę w przygotowaniu chóru do tego tak dużego przedsięwzięcia jak też za regularną, wytrwałą pracę przez wiele lat w naszym chórze. Dziękuję też naszemu pastorowi, zborownikom i przyjaciołom za modlitwy i wspieranie nas w tej zaszczytnej służbie.